(بدون عنوان)

رفقایِ جانم...دیشب چه لحظه هایی کنارِهم داشتیم...نمیدونید چه حسیه که شماها هستید...نمیدونید چه حسیه وقتی بغلم میکنید و با نفسهاتون آرامش تزریق میکنید...ارغوانم نمیدونی یه نگاهت که تا تهِ وجودمو میخونه چیکااااار میکنه...اَلِک نمیدونی یه لبخندت در مقابلِ چشمام چطور آرامش میبخشه...پسرک شاعر...نمیدونی وقتی دستامو میگیری و برام آهنگ میخونی چطوری رو ابرا میبریم..جنگلبانِ فرشته ها نمیدونی یه یاسی گفتنِ تــو چطور معجزه میکنه..نمیدوووونید چه حسیه وقتی کنارِ هم پرواز و پروانگی می آموزیم.. قوی ام .. ولی وقتی اشکام بخواد بیاد اجازه میدم بیاد..... حالمو دوست دارم... روحیه ام خیلی باید حفظ شه کنارِ مـادرم ..پـدرم...میتونم و میدونم همه چی خوب پیش میره،مطمئنم. چون میخواااام خوووب پیش بره.سخلاصه ببخشید که با گریه هام کنارتون ناراحتتون کردم..این اشکها بخشی از لذتهایِ این روزامه... دختر آلبالوها...